Koppelingen:
Vorig artikel: EINDIG Volgend artikel: EINDSTUK
Etymologie: EWN

EINDIGEN

Woordsoort: ww.(trans.,intr.,zw.)

Modern lemma: eindigen

bedr. en onz. zw. ww. Van Einde met -igen.
+A.  Bedr.
+B.  Onz.
Afl. Beëindigen (zie ald.)
eindiger, zeer ongewoon (”O! steun mijns herts, O! eyndiger mijns smerts”, CAMPHUYZEN, Ps. 19, 13 [c. 1626])
eindiging, ongewoon (”Dewijle naar raadts eyndiginge bij Sijn Majesteyt aan 't drinken ware geraekt”, SPEELMAN, Journ. 213; ”Daar is … eindiging der verandering mogelijk”, V. EEDEN, Stud. 3, 67 [1897]).
© 2007 INL. Artikel gepubliceerd in 1917.